دیشب بدجوری دلم گرفته بود ...
پیش خودم به پسر رضازاده حسودی کردم ...
خوش به حالش ...
چه کیفی کرد وقتی باباش قهرمان جهان شد ...
هی خدا ....
آخه چرا بابای من قهرمان جهان نمیشه ...!؟
امروز تو مدرسه هم بیژن گیر داده بود که چمه ...
یه جورایی نتونستم بهش بگم ...
اونم دلخور شد و زنگ تفریح یواشکی با سعید و ممد قاسمی رفتن ساندویج خوردن ...
منم چون خواستم کم نیارم گفتم روزه کله گونجیشکی گرفتم و ...
کلی هم بهم خندیدن ...
بیژن هی جلو بچه ها میگفت که : سهیل بوی بهشت میده ...!
کلی منو ضایه کرد ...
حالا بذار بابام برگرده میدونم باهاشون چی کار کنم ...
اصن زنگ ورزش باهاشون بازی نمیکنم ...
میرم به آقای اخلاقمون هم میگم ...
شب هم که شد ...
وقتی ماه مان بزرگم و بابا بزرگم خوابیدن ...
بالشتو میذارم رو سرم تا صدام از اتاق بیرون نره ...
کلی با خدا صحبت میکنم و میگم که گوش بیژن و سعید و ممد قاسمی رو بپیچونه تا دیگه منو اذیت نکنن ...
بابام میگه خدا حرفای بچه ها رو زودتر گوش میکنه ...
ولی نه ...
اصن این چیزا رو نمیگم ...
بذار بابام وقتی قهرمان جهان شد ...
اون وقت دیگه تحویلشون نمیگرم ...
.......
.................
........پسر بابام.

_____________________________________