بوی بارون رو دوست دارم ...
امروز آسمون دل خدا ابری بود و می بارید ...
ولی آسمون دل من صاف بود و آفتابی ...
لباسامو پوشیدم ...
با یه عینک آفتابی ...
رفتم زیر آسمون دل ...
خدا مهربونی می کرد ...
همه چی زیبا بود ...
از هر کوچه که گذر می کردم گویا برایم پر بود از یک دنیا خاطره ...
خاطرات کودکی ...
نوجوانی ...
و ...
به کوچه ای رسیدم که برایم غریب بود ...
به دنبال یه آشنا گشتم ...
از هر کسی سراغ گرفتم ...
عجیب بود ...
همه از یکی صحبت می کردن ...
....... پری .
می گفتن اینجایی نیست ...
دلش مثل دریا آبیه و بی کران و بی نهایت ...
شبای اتاقش پر از ستاره ست ...
روزهاش پر از عشق یاسمین و بوی اقاقی ...
می گفتن ماشقه ...
...... پرسیدم پری ...؟!
خونه ای بهم نشون دادن ...
خونه ای که با سه سوت هم پیدا نمی شد ...
جلو رفتم و در زدم ...
در باز بود ...
ولی گویا کسی نبود ...
وارد شدم ...
...
همه چی آشنا بود ...
یه آشنای قدیمی ...
پری ...
...... پری ......
تازه شناختم ...
آره خودش بود ...
نمیدونم چی شد ...
یهو دلم گرفت ...
نتونستم تحمل کنم ...
اومدم بیرون ...
رفتم و گوشه ای نشستم ...
عینکم رو برداشتم ...
دیگه آفتاب نبود ...
بوی بارون میومد ....
.....
............................
..... سهیل .

_____________________________________