تعطیلی های تابستون که میره ...
روزای آخر شهریور اصلن حال نمیده ...
یعنی مثل اینه که از آجیلای عید فقط نخودچیاش مونده باشه ...
روزهای خوش تابستون هم رفت ...
مثل سالای قبلش ...
مثل مهربونی خدا ...
مثل زندگی و آروزهام ...
مثل جوونی ماه مان بزرگ ...
مثل معصومیت من ...
مثل کفترای جلد بابای مدد قاسمی ...
تنها بدی که خوبیا دارن اینه که از ذهن آدم پاک نمیشن ...
و هر وقت یادشون بیفتی آزارت میدن ...
امشب به اندازه روزهای خوش زندگيم دلتنگم ...
میدونم این دلتنگی هم مثل همه چی میگذره و میره ...
و من دوباره دلتنگ دلتنگیام میشم ...
............
...........................
....... سهیل .

_____________________________________