به هر چی که نگاه میکنی بهاری شده ...
جز دل من که بهارش زود پاییز شده و خزون ...
تو دلم کلی درد دارم و نمیدونم به کی بگم ...
دیگه کی میاد بشینه دل دردیامو باصبوری گوش کنه ...
آخه بی وفا بین منو تو کلی خاطره بود ...
همه رو یادت رفت ...؟
یادت رفت به هم قول داده بودیم تو دکتر پا بشی و من مهندس بیل ...
تو بیای پای عزیزم رو شفا بدی و منم بیام بالای شیروونی خونتون یه برج پنت آس بسازم .... با جکوزی و ماهواره ...
یادت رفت چقدر تو یادمون رو تراس پنت آس کباب منقلی خوردیم ...
چقدر برای دختر زینت خانوم ادا در اوردیم ...
یادت رفت نذر کرده بودیم که اگه به آرزمون رسیدیم هر شب بیایم رو تراس و از آسمون خدا رو نگاه کنیم ...
که دیگه تنها نباشه ...
یادت رفت ...
چه قصه ای بود و چه غصه ای شد ...
شعر هایی رو که برات گفتم رو همیشه دوست داشتم مریم حیدرزاده برات دکلمه کنه ...
ولی الآن فک میکنم بهتره بدمش مرحوم آغاسی بخونه برات ....
که سوزش به جونم بشینه ...
شنیدم گفتی بذار بره گم شه ...
باشه ...
میرم گم میشم ...
ولی آخه دیگه کیو پیدا کنم که خاطر یه ناقص عقل و کچل رو بخواد ...
اونم تا پای جون ...
دروغ نگم نه تا پای جون ولی تا پای چشم که خواستی ...
اندازه یه بادمجون گنده که خشایار به خاطر من پای چشمت کاشت ...
گفتن نداره ها ...
ولی منم عوضش هموش شب به خاطر تو خواب دیدم که گوشش رو گاز گرفتم ...
اینا اسمش دوست داشتن نیست ...!!!
این رسمش نبود ممد ...
ای کاش اندازه یه قوطی کبریت هوای دل یارتو داشتی ...
اشکال نداره ...
اما به خاک آقات که همیشه براش دعا میکنم تا یه روزی دوباره جوونه بزنه و از زمین بیاد بیرون ...
همیشه دوست داشتم و دوست دارم ...
با تمام بی وفاییات پشت سرت آب ریختم تا زودی بر گردی ...
............
.................................
........ سهیل .
پ.ن: رفقا ببخشید نتونستم بیام و شخصا عید رو تبریک بگم ... امیدوارم سال خوبی داشته باشید.

_____________________________________