سلام

همه ي پستهايي رو كه تا الان نخونده بودم؛ خوندم .

انگاري تو و بابا سهيل خيلي بزرگ شدين

نوشته هاتون اينجوري نشون مي ده

اما چقدر قشنگه كه دلها كودك بمونه

و به همين زيبايي كه مي بيني ؛ همه چي رو ببينه

مراقب دلت باش سهيل
نذار دلت خيلي بزرگ شه

جل الخالق! الان كه اين ده تا پست رو با هم ديدم چشمام اندازه ي گردو درشت شدند!! بخدا تا همين 2 روز پيش اومدم و ديدم هنوز روي پست update ، سايتت مونده و مطلب جديدي ننوشتي!
والا ما كه سر از كار اين سايت در نياورديم!
خلاصه الان همه رو با هم خوندم. براي اون پست دردناك "خدا کنه بارون بیاد " هم كامنت گذاشتم.

راستي سهيل! مطمئنم اون روزي كه بنا بر جبر زمونه شايد ديگه نتونم تو بلاگم بنوسيم، تو اولين كسي باشي كه دلت مي سوزه!! چون دوماه يكبار مي آيي و سراغي از آبجيت مي گيري.
باشه داداشي! بي خيال! یه چیزایی رو باید قبول کنیم ...نه دست منه نه دست تو ....واقعیته ...(چشمك)! تو خوش باش من هم خوشم به خوشي تو.
ياعلي!

من فداي اينهمه خوبي تو بشم. صد بار گفته ام باز هم ميگم: تو بزرگي... به بزرگي دريا و آسمون.
خوشحالم كه 5 ساله برادر مهربون و با معرفتي مثل تو دارم سهيل من.
هميشه موفق و شاد باشي.