یک هفته بعد از زدن

آخرش زد…

۱۶ اسفندِ امروز

اینترنت ها قطع همه

به بدبختی تونستم بیام و سایتم رو باز کنم

یک هفته ست دیگه نیست اونی که همیشه بود….!!

آرزوم همیشه سربلندی ایران و ایرانیان بوده و هست

هیچ وقت نرفتم تو پیج اینستایی که بسته ست و فقط چندتا دوست و فامیل هستن اونجا ابراز وطن پرستی کنم

۲۰ سال اینجا بودم و حرفامو زدم بدون هیچ سانسوری

پست هایی دارم که بالای چندین هزار ویو داشته فقط از سرچ گوگل….!!!

خلاصه این روزا زیر بمب بارون هستیم شدید

تو دل همه پر از آشوب و هیجانه که واقعا نمیشه با حرف تعریفش کرد

این حس رو هرکی تو تهران هستش کاملا درک میکنه

میخواستم چند خط بنویسم و بگم من عاشق تک تکتون بودم همیشه

اگه عمری بود بعد از آزادی بازم پیشتون هستم

۱۶ اسفند ۱۴۰۴ همراه با صدای جنگنده و انفجار های شدید.

……

…….

….پیروز خواهیم شد.