همه ی ما دارای دو گونه زندگی یا دو دنیای مجزا از هم هستیم …
اینقدر گرفتار مسائلی به ظاهر حقیقی و مادی شدیم که دیگه فراموشمون شده یه دنیای دیگه ای هم هست …
دنیایی که فقط تو خیال و رویاهای ما خلق میشن …
و شاید امیدی به آینده ….
که سازنده ی گوشه ای از سرنوشت ما میتونن باشن …
و حالا …
اینجا قراره هم من بنویسم و هم ….
سهیل…
شاید یه کم گیج کننده باشه …
من بابای سهیل هستم …
و سهیل هم پسر کوچولوی من …!!
اینکه من بابای خودمم شاید عجیب و غریب و دور از ذهن باشه …
ولی …
ولی زندگی همیشه یه مشت واقعیت که روشون یه برچسب حقیقت خورده ، برای من …
نیست …
زندگی برای من و پسرم رویایی نزدیک به دنیای حقیقته …
به خاطر همین میگم که شاید یه کم گیج کننده باشه …
….
………
…………….