چیزی با قدیم فرق نکرده

هنوزم خواب های عجیبی میبینم

قبلن جنگ های تن به تن بود و اکثرن صحنه دار 

الان غسال خانه و قبر و اعدام و مردن

و هنوزم خودم نقش اولش هستم‌ 

و نقش دومی‌ که هیچ وقت …

تو نیستی

موقع زایمان توسط دکتر کشته نشیم

بعدش تو دبستان بخاری نیوفته و آتیش نگیریم و کشته نشیم

تو دبیرستان و راهنمایی تو راه شلمچه و راهیان نور کشته نشیم

تو دانشگاه اتوبوسمون چپ نکنه و کشته نشیم

هزار و یک بیماری و فشار عصبی و سختی و کار و فساد و هوای آلوده بذاره زنده بمونیم و باز کشته نشیم

بحث های سیاسی و تحریم و جنگ و موشک و زلزله و سیل و ایرانخودرو و سایپا مارو نکشن

تازه میفهمیم که اینجا جای زندگی نیست باید بار و بست و رفت

شاید یه جایی پیدا شد که جونت ارزش داشت اونجا و تونستی یه کم قبل از مردنت زندگی کنی.

مثلن شما تصور کن یه نماینده مجلس کانادا بیاد بی احترامی کنه به یک شهروند به این شدت

یا تو یه کشور اروپایی

…..!

هیچی فقط تصور کنید

همین

و اینکه چرا نسل اینا منقرض نمیشه

هان؟؟؟؟

 

گزیده ای از توضیح المسائل عمام پاره ات المثل

اینایی که بعد از مهاجرت همش جنبه های منفیش رو میگن خدمت بزرگی به بشریت میکنند

چون آدمای ضعیف الهدف خودشون رو خواهند باخت و دلسرد خواهند شد و آدمای قوی الهدف قوی تر و محکمتر خواهند شد.

و اینکه یادمان باشد برای رستگاری حتما از جامعه ایرانی ها فاصله بگیریم تا میتوانیم.

و تا مرز پاره شدن ماتحت روی زبان خود کار کنید و بس .

پرسپولیس

مهم نیست قهرمان نشدیم

همین که با دست خالی و تیم خسته و مصدوم و محروم به اینجا رسیدیم مثل معجزه بود

مثل قهرمانی بود و من به عنوان عمام امت افتخار میکنم به این تیم

دمشون گرم

اما مهم اینا نیست

مهم شکست تابوهاست

حالا اسمشو بذارید شوی تلویزیونی و سیاسی بازی و مصلحت اندیشی و هر کوفتی

همین که عکس دخترا و زن هایی رو می بینم که در کنار مردها تو استادیوم آزادی فوتبال نگاه کردن …

بزرگترین پیروزی بود برای همه مردم ایران

پس میشه به حق رسید

راهش هم اصلا مهم نیست رفیق